Graag heet ik u allen van harte welkom bij deze feestelijk opening van het kantoor van Publieke Zaken. Feestelijk, omdat u er allemaal bent!

Even een klein geheimpje. Een van mijn helden is Michael Faraday. Niet vanwege de naar hem genoemde kooi, want zoals u weet heb ik een grote waardering voor vrijheid.

Ook niet omdat hij een goed betaalde baan opgaf bij een boekhandel voor een onzekere als assistent van een groot geleerde.  Ook ik ben ooit als assistent begonnen van iemand,  in een hectische en onzekere werkomgeving. Frits, dank je wel dat je hier vandaag bent.

Nee, mijn bewondering voor Faraday komt voort uit zijn uitvinding van de elektromotor. Een belangrijke technologische doorbraak. …..  En toen hij dit principe uitlegde aan Koningin Victoria, vroeg zij hem verbaasd, Meneer Faraday, dit is een prachtige uitvinding, maar,   wat kan ik er mee? Hij antwoorde: “dat weet ik ook nog niet, But one day you might tax it”!

Met dit antwoord gaf hij aan niet alleen een groot uitvinder te zijn, maar ook inzicht te hebben in het denken van de overheid. Ondernemers doen mooie uitvindingen en gaan daar geld mee verdienen en de overheid zal er vervolgens belasting over gaan heffen.

Publieke Zaken is een Public Affairs adviesbureau. Met een mooi team van betrokken adviseurs, (daar staan zij), op een schitterende locatie. Wat wij doen is verbinden. Wij verbinden bedrijven met elkaar en met de overheid.

De overheid maakt regels, ik vrees u welbekend. Meestal hebben die regels het gewenste effect. Bijvoorbeeld de regels om roken minder aantrekkelijk te maken, dit leidt tot lagere verkoop van sigaretten.

Daardoor krijgt de overheid trouwens minder accijns binnen en zal op zoek gaan naar… nieuwe belastingen.

Zelfs Publieke Zaken kan hier weinig aan doen.

Maar soms, maakt de overheid regels en ontstaat een niet-beoogd ander effect. De overheid wil bijvoorbeeld meer hernieuwbare energie. Dat is goed, maar de regels zijn dusdanig dat een bron als aardwarmte buiten de boot dreigt te vallen. Stel dat u een belang in aardwarmte heeft, dan kunt u ons bellen. Publieke Zaken zal dan kijken hoe wij u kunnen helpen, als we daar tenminste de juiste argumenten voor vinden, om over het voetlicht te krijgen welke regels aangepast zouden moeten worden.

Misschien heeft u ook het Energierapport gelezen en gezien dat  publieke organisaties (zoals netbeheerders, publieke afvalbedrijven en Staatsbosbeheer) vanuit hun maatschappelijke belang strategischer ingezet zullen worden. Of u heeft gelezen dat er een energiedialoog op gang komt om met elkaar naar de beste oplossingen voor een betaalbare energietransitie te zoeken. Ook dan kunt u  ons bellen.

Als overheid en bedrijfsleven elkaar op hun sterkte kunnen vinden, kunnen er prachtige dingen ontstaan. Al is er soms een risico dat zij elkaar per ongeluk in hun zwakte vinden.

Dit doet me denken aan Albert Einstein en Marilyn Monroe die elkaar tijdens een dinertje ontmoetten. Einstein wist even niet hoe hij het had toen Marilyn zwoel in zijn oor fluisterde: “Als wij samen kinderen zouden maken, met mijn knappe genen en jou intelligente genen worden het prachtige en slimme kinderen”.

Maar Einstein herpakte zich en zei met onvaste stem:  Aber Fraulein, stel dat het precies andersom zou uitpakken!”.

Ik bedoel maar, we moeten wel secuur te werk gaan als we bedrijfsleven en overheid verbinden voor de beste oplossing. Soms is dat net de verkeerde genen-set.

In de 19e eeuw hadden dorpen en steden hun eigen tijdszone. Omdat de mensen toch niet ver reisden maakte het ook niet zo veel uit als 10 uur in het ene dorp het zelfde moment was als half 11 in een verder gelegen stad. Niemand die het merkte. Maar toen de trein kwam werd dat anders. De trein die om 10 uur in westelijke richting vertrekt wil exact weten hoe laat de trein vertrokken is die in oostelijke richting hem tegemoet rijdt.  Veel treinrampen zijn ontstaan door het ontbreken van een standaard tijdsindeling.

Het was sir Sandford Fleming, baas van de Canadian Pacific Railway, die in 1883 een standaard tijd invoerde in alle dorpen en steden waar de trein langskwam.

Pas 35!  jaar later in de 20-ste eeuw maakten de politici een standard time act, met een standaard tijd.

Ik wil maar zeggen dat de overheid soms achter het bedrijfsleven aanloopt. De overheid kan faciliteren. Het zijn de ondernemers die het zullen moeten doen.  En samen zullen ze elkaar moeten vinden. Precies de uitnodiging die Minister Kamp bijvoorbeeld doet in het Energierapport.

Beste Henk, wij kennen elkaar al lang. Jij was kamerlid toen ik voor Frits werkte. We hebben ruim drie jaar intensief gewerkt aan de energietransitie en dat blijven we natuurlijk doen. Ik vind het fantastisch dat jij ons kantoor wilt openen.

Aan jou het woord.

Search